.jpg)
عکس از احمد نژاد عباس
گاهی اوقات در میان عکسهای یادگاری که ما در نقاط مختلف می گیریم عکس هایی متفاوت ثبت می شوند که این عکس یکی از این نوع عکس هاست . دغدغه ای که عکاس و جمع همراهش برای گرفتن عکسی متفاوت از عکس های یادگاری مرسوم را داشته ان د، باعث به وجود امدن این چنین عکسی شده است . پس به وجود آمدن این عکس در میان عکس های بی شمار یادگاری که ما می گیریم نمی تواند شانسی و و بر اثر بخت و اقبال باشد . خود را به جای آدم های عکس و عکاس در این محیط قرار دهید و دوربینی به دست بگیرید و یک عکس یادگاری در این محیط بیندازید . چه کادری خواهید بست ؟ 99 درصد شما این جمع 5 نفره را در یک خط در جلو کادر و در وسط قرار داده و کوه را در پس زمینه . فقط تعداد بسیار محدودی از شما ممکن است این آدم ها را در وسط قرار ندهید . پس به وجود آمدن این عکس نمی تواند شانسی باشد . حال بیایید نگاهی دقیق تر به عکس بیندازیم :
لوکیشن و فضای بسیار زیبای کوه با آن رنگ قرمزش و تضاد این رنگ با رنگ آبی آسمان ، انتخاب تقسیم بسیار عالی برای مقدار فضایی که آسمان و زمین اشغال کرده اند ، یعنی یک سوم به دو سوم ، چیدمان بسیار زیبای آدم ها در روی کوه و ایجاد ریتمی مناسب و در نهایت تنوع در حالت های این آدم ها از نقاط قوت این کار است . به این مجموعه می توان قرار گرفتن ردیف آد مها روی خط یک سوم کادر ( عبور از نقطه ی طلایی ) قرار گرفتن چهره ی فرد جلویی روی نقطه ی طلایی و انتخاب زاویه ی دید از پایین که باعث بزرگ نمایی و ابهت کوه شده و عمق بیشتری به عکس داده را اضافه کرد . تنها نکته ای که می توان از ایرادات این عکس دانست نگاه مستقیم سوژه ها به دوربین است که با توجه به این که یک عکس یادگاریست قابل توجیه است . ولی اگر نبود این نگاه مستقیم آنوقت عکسی کامل داشتیم .
ترشیزیانی که تمایل دارند عکسشان نشریه محلی سرو درج شده و نقد شود می توانند حداقل 5 عکس از عکس های خود را در اندازه ی حد اقل 500 پیکسل در طول و عرض به همراه مختصری از بیوگرافی خو به آدرس زیر ایمیل نمایند و یا حضورا به دفتر نشریه تحویل دهند .
